4) An affair to remember

Ik heb het in mijn vorige blog beloofd, we gooien het even over een heel andere boeg. Pak de popcorn en je cola, of, als dat enigzins gepast is, iets sterkers. Ga hier even lekker voor zitten. Ik neem je mee in mijn hoofd en die gaat regelmatig alle kanten op dus, try to keep up.

Ik wil graag de showbizz-relatie(breuk)-nieuwtjes van de laatste maanden met je doornemen. Of nou ja, de reacties hierop met name. Het is echt bizar hoe-veel er geschreven is, dat wil zeggen, wat ik gelezen heb (en onthouden) want dat is echt niet alles. Dit onderwerp is nog maar het topje van de ijsberg maar ik denk dat dit makkelijk tot de verbeelding spreekt dus vandaar dat ik het ‘aanhaal’.

Voor ik aan mijn lijst begin wil ik even kwijt dat ik het nog één ding vind dát er over geschreven wordt. Dat het logisch is dat programma’s als SBS6 Shownieuws en RTL Boulevard hier aandacht aan besteden maar, holy f***.
De reacties en meningen van de gemiddelde internetgebruiker op social media…
Die doen het ‘m hoor.

Ook niet te vergeten de reeks aan ‘pop-ups’ van nu.nl en consorten. -die je zou moeten krijgen bij wereldnieuws of zeer belangrijk nationaal nieuws dat voor mij van invloed zou kunnen zijn-. Zij vertellen me niet alleen dat half Australië in brand staat, dat WWIII er aan komt, dat storm Ciara en Dennis ons aanvallen en dat we massaal dood gaan aan het Corona virus, Nee. Zij nemen ook uitgebreid de tijd om mij als *breaking news* te melden dat de beroemde Marco & Leontine gaan scheiden.
Blijkbaar heeft dat ook een direct effect op mij en ben ik maar gewaarschuwd. Thanks joh.

Nou moet ik bekennen dat mijn geloof in de liefde even wankelde toen ik het trieste nieuws las over Marco & Leontine maar, grote meid die ik ben; dit gaat niet over mij dus is het even slikken en weer doorgaan.

Er zijn mensen die daar anders over denken. Veel mensen. Mijn mond valt dan ook elke keer weer open van de commentaren die, waar denkbaar, massaal geplaatst worden. Waarschijnlijk is het naïef maar, alles liever dan zó bitter en gevoed door niks anders dan afgunst, sensatielust en het misplaatste idee dat, omdat je theoretisch gezien het recht hebt op het geven van je ongezouten (kwetsende) mening, je dit ook altijd moet doen.

Helaas kan ik zo uit mijn hoofd geen opsomming op chronologische volgorde of op volgorde van ‘belangrijkheid’ (is that even a word?) opdreunen. Zie hier toch een poging tot een kleine greep uit de ‘ochtendbladen’; ‘obviously’ Marco & Leontine, André & Monique, Bridget & André, Dave & Julia, Rico & Yolanthe, Maan & Tony, Veronica & Nigel en laten we Chantal & Henk (Married at first sight) voor ‘de leuk’ ook maar meenemen, al weten we nu nog niet hoe dat afloopt.


Al deze mensen hebben linksom of rechtsom een relatieprobleem ervaren de laatste tijd.

Vooropgesteld dat het altijd ellendig is, of één van de twee nou een fout heeft gemaakt of dat de koek gewoon op was, makkelijk is het nooit en niemand zit er op te wachten.
Velen onder ons hebben weleens een gebroken hart gehad, en niemand van ons heeft dat als leuk ervaren. Ik heb in ieder geval nog nooit iemand horen roepen: ‘Rose, Rose, het is feest, ik heb een gebroken hart’.

Toch is het blijkbaar doodgewoon dat je als ‘bekende Nederlander’, bovenop die pijn en ‘het gedoe’, ongecensureerde snoeiharde kritieken op jou of je ex-partner krijgt. Over eventuele kinderen nog maar niet te spreken. Die kritieken heb je te accepteren. Daar heb je om gevraagd. Simpelweg omdat je nu eenmaal een vak hebt waarmee je bekend bent geworden bij ‘het grote publiek’. Dat hoort er gewoon bij. Spotlight baby! Wij kennen jou, beter dan jij jezelf. So it seems.

Als ik zo vrij mag zijn, in mijn vierde blog, het is bullshit. Het is onaardig. Het is onnodig. Het is ongepast. Het is niet aan jou om te oordelen. Sterker nog, het is schadelijk. En dat weet je zelf ook. Je was er niet bij. Je weet niks.

Natuurlijk ben je als ‘bekende Nederlander’ een publiek figuur en verschijn je dan af en toe met je ‘significant other’ op een rode loper of op een kerstborrel. Natuurlijk zien we dat allemaal. We smullen van je jurk, je pak, je goede smaak in mannen of de ongekend mooie ogen van je vrouw.
Het is niet gek dat het gemiddelde roddelblad of het gemiddelde entertainment programma jouw relatiestatus en je nieuwste designer jurk of pak deelt. Dát krijg je cadeau bij je beroep in de schijnwerpers, en dat kan je hebben.

Wat niet natuurlijk is en wat niemand kan hebben, is dat de toekijkende menigte denkt dat jij, als bekende Nederlander, publiek _bezit_ bent geworden en dat dit het recht geeft aan een enorm publiek om jou en je (mislukte) relatie publiekelijk te beoordelen of te veroordelen.

Ik durf te stellen dat géén van deze reaguurders in de voortuin staat te blèren als de buurman is vreemd gegaan, of als de bakker en zijn vrouw gemoedelijk uit elkaar gaan na 22 jaar huwelijk, simpelweg omdat zij dat samen besluiten.
Nee, hoogstwaarschijnlijk lopen ze met een grote boog om deze mensen heen omdat ze hun handen niet vies willen maken aan de vuile was van een ander.

De buurvrouw wordt vermoedelijk niet meer uitgenodigd voor de jaarlijkse buurt-BBQ want dat levert misschien moeilijke gesprekken op (problemen, problemen, problemen, dat is niet gezellig met maïs tussen je tanden en een biertje in je hand) en hey, eigenlijk vond de buurt de buurman wel een toffe kerel en iedereen maakt toch weleens fouten. Misschien heeft ‘ze’ er wel om gevraagd.

De kans dat de bakker zonder pardon wordt ingeruild voor de plaatselijke supermarkt is niet ondenkbaar want zijn vrouw was tenslotte de gangmaker in de zaak. Niet te vergeten de extra krentebol waar je nu naar kan fluiten want dat zou de bakker zelf nooit doen. Nope, na de scheiding is de charme van de lokale bakker ver te zoeken.

Ik chargeer. Dat weet ik. Maar laten we elkaar vooral geen mietje noemen, bovenstaande kan ik verzinnen omdat dit soort dingen gebeuren. Het komt niet uit het meest creatieve deel van mijn brein, het is geen totale fantasie. Over het algemeen, ‘in het echte leven’, ontlopen we mensen met problemen liever dan dat we ze opzadelen met onze ongezouten mening. Zeker niet in hun gezicht. Laat staan dat we ze een helpende hand bieden. Geloof me, ik spreek uit ervaring.

Blijft in mijn ogen dus onbegrijpelijk en onacceptabel dat we op internet, semi anoniem, denken dat we alles kunnen zeggen zonder een seconde stil te staan bij de mogelijke consequenties van onze woorden. Het lijkt wel alsof we het hebben over en ook tegen een ding. Een lelijke stoel of een afgrijselijke kamerplant. Weinig mensen lijken zich te realiseren dat ze hard staan te blèren en kwetsen, al is het ‘op papier’, tegen mensen.

Mensen met gevoel, mensen met ouders, mensen met kinderen, mensen met vrienden, mensen met een hypotheek, mensen met hobby’s, mensen met problemen, mensen met hersenen, mensen met onzekerheden.
Levende wezens met gezonde en ongezonde emoties, net als jij en ik.

Deze bullshit is één van de redenen, een belangrijke reden, dat ik mijn bedrijf, Significant, gestart ben. Als ik mezelf als graadmeter neem, en ik heb vanaf mijn geboorte zo’n beetje een olifantenhuid gekweekt voor judgement, trekt niemand het om een eindeloze stroom van nare kritiek over zich heen te krijgen zonder daar op een bepaald moment last van te krijgen. Dat geldt dus voor ons allemaal maar nog een beetje extra dus voor mensen die zich daar niet tegen kunnen weren omdat ze ‘nu eenmaal beroemd zijn’. Zij hebben niet de luxe om iets niet te delen uit zelfbescherming en zij kunnen zichzelf niet verdedigen omdat ‘wij’ nu eenmaal denken precies te weten wat er speelt.

Ik ben groot geworden met de uitspraak: ‘je verrader slaapt nooit’ en ik ben niet eens beroemd. Voor de gemiddelde BN’er is het een feit. Als ze zelf geen mededeling doen, doet een ander het voor ze.

Vanzelfsprekend zijn er ook altijd een heleboel steunbetuigingen en liefdevolle, warme, meelevende berichten van liefdevolle, warme, meelevende mensen – dat is de mooie kant.

Helaas is het toch vaak zo dat duizend-en-een mensen op een avond tegen je kunnen zeggen dat je er prachtig uitziet, als één iemand aan je vraagt of je zwanger bent, terwijl je net een hap lava cake neemt en gisteren teveel sushi hebt gegeten, voel je je de hele avond ongemakkelijk en te dik in je nieuwe jurk. Of je nou beroemd bent of niet.

P.s.
Gezien ik niet heilig ben en af en toe ook mijn neus in andermans zaken stop, wil ik aan de lijst nog even toevoegen ‘Daniëlle & Frans’, Daniëlle & Lange Frans om exact te zijn. Gisteren vertelde shownieuws dat ze weer bij elkaar zijn. Jeej. De lovende reacties zijn niet te tellen, die twee zijn toch ook geboren voor elkaar. Héél leuk allemaal, maar door een toevalligheid ben ik al jaren – Op Facebook en Instagram – ‘bevriend’ met de moeder van Daniëlle, zo ook met háár moeder, Daniëlle en Frans zelf. Ik ken ze dus als geen ander (grapje hè). Die mensen gieren het uit met zijn allen, en terecht. Frans heeft een lief liedje voor Daniëlle uitgebracht op Valentijnsdag. Daar draaien de persen lekker op hoor.

Daniëlle is de moeder van zijn kinderen en ze zijn, in ieder geval, vrienden voor het leven. Respect voor elkaar, en af en toe een ruzietje. Dat is wat zij samen publiekelijk uitdragen. Dat vind ik mooi. Wat ik zie, voelt echt. Of dat zo is? Wat ze de hele dag doen? Of ze samen zijn, samen wonen, opnieuw een seksuele relatie hebben, voor altijd samen blíjven of een eeuwige platonische relatie hebben? Weet ik veel! Zal me ook een worst wezen, gaat me geen r**t aan.

En als ik de niet te stoppen behoefte voel om daar verder iets van te vinden, deel ik het wel aan de keukentafel, ordinair roddelen tijdens het avondeten omdat mijn eigen dag waarschijnlijk te saai was om over te vertellen.

P.p.s.
Sorry Daan (ik mag je wel zo noemen toch?) en Frans, dat ik jullie misbruikt heb om een punt te maken.




2 reacties

  1. Precies zoals het is. Bemoei je lekker met je eigen zaken… dat is voor de meeste al moeilijk genoeg en dat krijgen we vaak al niet eens voor elkaar :).

  2. We gaan er niet over maar een dikke huid is wel handig in showbiz. Toch verdenk ik de celebs van attentiegeilheid, maak niet of dit negatief is. Zoveel medelijden heb ik niet met de celebs, authentiek zijn ze of voor ze beginnen of nadat ze het gemaakt hebben. Tussenin, tijdens hun carrière , zijn ze slechts entertainment en praten ze met alle winden als mens niet dus.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2020 Significant

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑